به لحاظ توسعه عضلانی براحتی می شود در عضلات ران به عدم تناسب رسید که می تواند منجر به آسیب دیدگی  شود و خطرناک است. در مجله قدرت و آماده سازی مقاله ای تحقیقاتی چاپ شده که در آن محققان با استفاده از الکترومیوگرافی یا همان اندازه گیری فعالیت الکتریکی فیبرهای عضلانی به یافته های معنا داری در حرکت جلوپا دستگاه رسیده اند که گزیده آنرا در ادامه مشاهده میکنید.

leg curl-farshid-nezakati-personal-trainer.jpg

 در تحقیقات مذکور پژوهشگران اطلاعات مربوط به الکترومیوگرافی 3 بخش از عضلات چهار سر ران را به تفکیک زیر مورد انالیز قرار دادند:

 The rectus femoris

  عضله ای که در مرکز و بالا قرار داردو به راست رانی هم معروف است.

The vastus medialis

عضله ای که سمت داخل است و به اشکی شهرت دارد.

The vastus lateralis

عضله ای که سمت خارج بخش جلویی قرار گرفته و به بخش خارجی هم صدا می شود.

دانشمندان اطلاعات مربوط به هر تکرار از یک ست 8 تایی را برای هر یک از 3 بخش دامنه حرکت (پایینی ،میانی ، بالایی) مورد سنجش قرار دادند. آنها همچنین روی رخدادهای مرتبط با تغییر حالت نوک پاها نیز متمرکز شدند و در سه حالت نوک پا داخل ، نوک پا خارج و حالت موازی نیز تحقیق کردند.

فعالیت بخش های مختلف عضله چهارسرران

فعالیت بخش بیرونی عضلات چهارسرران در نزدیکی بخش میانی و پایانی دامنه حرکتی افزایش نشان داد یعنی دوسوم بالایی حرکت جلوپا دستگاه.

فعالیت بخش داخلی عضلات چهارسر یا همان اشکی پا مثل بخش بیرونی بود اما فقط زمانی که ست به پایان نزدیک می شد میزان آن اضافه شد بطوری که  در تکرار 8 اکثر فعالیت در نیمه دوم حرکت دیده شد.

leg curl-farshid-nezakati-personal-trainer2.jpg

 

فعالیت بخش میانی عضلات ران هم که به عضله راست رانی معروف است هیچ تغییری در هیچ بخش از دامنه حرکتی نشان نداد.

تغییرات فعالیت در تکرارهای مختلف

بخش میانی عضلات ران همزمان با پیشروی ست تمرین از تکرار 1 تا 8 بر مقدار فعالیتش اضافه شد.  عضله اشکی پا در هر تکرار با کاهش فعالیت دیده شد اما همانطور که بالاتر هم اشاره شد این اتفاق فقط در بخش پایینی دامنه حرکت رخ میدهد. در فعالیت بخش خارجی عضله چهارسر هم تفاوت چندانی در طول ست  رخ  نداد.

 

تغییرات وابسته به جهت انگشتان پا

هر یک از بخش های چهارسر ران در پاسخ به تغییر جهت نوک پا حین اجرای حرکت (جلوپا دستگاه) تفاوتهای مشخصی نشان دادند. در حالت نوک پاها متمایل به داخل بخش خارجی عضلات عمده فشار را تحمل کرد اما در مدل پا صاف وضعیت فعالیتش در بخش بالایی دامنه حرکت بهتر بود.

بنظر می رسد تغییر جهت نوک پا روی عضله اشکی تاثیر خاصی نمیگذارد. لازم به ذکر است که در حالت نوک پا به سمت خارج ، بخش میانی عضلات ران بیشتر درگیر می شود. وقتی نوک پاها متمایل به بیرون بود عضله راست رانی در قوی ترین حالتش قرار داشت.منطقی هم هست که این بخش نسبت به چرخش نوک پاها بیشترین تغییرات را نشان دهد چراکه از مفصل ران عبور میکند و در نتیجه با چرخش پا دچار کشش یا ریلکسی می شود.

 

شاید نشود بخشی را ایزوله کرد اما...

اطلاعات فوق شاید بیشتر به کار پزشکان و فیزیوتراپیستها بیاید اما برای ورزشکاران دارای این پیام است که بدنسازان قدیمی درباره هدف قراردهی عضلات اشکی با اعمال تغییرات در حالت بدن خیلی هم بی اساس نگفته اند و حداقلش این است که اگر نمی شود هر یک از بخشهای عضلات ران را جداگانه درگیر کرد با برخی تکنیکها میشود سهم درگیری بعضی قسمتها را بیشتر یا کمتر نمود.